تبلیغات
شکر شکن - در سوگ استاد پورسید رضایی
دزدی چو مرگ برد از این خانه هر چه بود
بگذاشت هر چه بود و از این خانه دل ربود

دستی بکشت شعله شمعی که آفتاب
در پیش ماهتاب سپیدش ستاره بود

سنگی شکست پنجره ای را که نور را
تقدیم چشم منتظر خانه می نمود

بادی فسرد لاله سرخی که عشق را
در گوشه گوشه های دل باغ می سرود

آهی  بکشت  پرتو  نوری  که  آینه
با آن ز خانه هر چه سیه بود می زدود

دزدی چو مرگ گوهر دل را ز خانه برد
مانند او که از همه شهر دل ربود

((محمد مهدی محمدی اصفهانی ))



طبقه بندی: دلنوشته،  شعر، 
برچسب ها: محمدی اصفهانی، شعر، دزد، شعله، لاله سرخ،  

تاریخ : یکشنبه 15 مرداد 1396 | 12:16 ب.ظ | نویسنده : محمد مهدی محمدی اصفهانی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.